Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven

Ik zou zo graag twee armen vinden
Die me lang en lief omhelzen zouden
Maar alle armen die ik vind
Omhelzen niet zoals de jouwe

Ik zou zo graag twee lippen vinden
Die me vol en warm kussen zouden
Maar alle lippen die ik kus
Die kussen niet zoals de jouwe

Ik vrij niet meer zoals ik vree met jou
Ik huil niet meer zoals ik deed bij jou
Ik vrij niet meer en ik huil niet meer met jou
Ik vrij niet meer en ik huil niet meer met jou

Desondanks vroeg uit de veren
Al om tien uur ben ik op
Kijk naar mezelf in de spiegel
Denk ‘godverdomme, goeie kop!’
Ik zet wat koffie, smeer een broodje
Pers wat sinaasappelsap
Dan hoor ik om half elf
Blote voeten op de trap

Een frisse wind waait door m’n leven
Alle dagen zijn van mij
Een frisse wind waait door mijn leven
Oh, wat zijn wij heden
Zachtjes zegt ze ’goeiemorgen’
Drukt zich naakt tegen me aan
En ze fluistert zachtjes dat ze
Zo een dag kan blijven staan
Staan

Een frisse wind waait door m’n leven
Alle dagen zijn van mij
Een frisse wind waait door mijn leven
Oh, wat zijn wij heden
Ze gaat zitten aan de tafel
Op de plek waar jij ooit zat
Poetst haar tanden met jouw borstel
Gaat dan uitgebreid in bad
Ik probeer met haar te lachen
Maar ze is niet leuk genoeg
En ik heb echt naar haar geluisterd
Maar weet niet mee wat ze vroeg
(Sorry, maar wat zei je?)

Een frisse wind waait door m’n leven
Alle dagen zijn van mij
Een frisse wind waait door mijn leven
Oh, wat zijn wij heden

Ze blijft de hele tijd maar praten
Waarom stapt ze nou niet op
En ondertussen exploderen
de gedachten in m’n kop
de gedachten in m’n kop
de gedachten in m’n kop
exploderende gedachten

Een frisse wind waait door mijn leven
Maar misschien wel wat te hard
Een frisse wind waait door mijn leven
Maakt me stuurloos en

Ik zou zo graag twee armen vinden
Die me lang en lief omhelzen zouden

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Boele Weemhoff, Mattias Schut, Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven

Wonderlijke jongen hij zat achter in de klas
Hij had geen vrienden, niemand wist echt wie hij was
Droeg vreemde kleren en liep altijd uit de pas
Een wonderlijke jongen in een houtje-touwtje jas

Wonderlijke jongen zat daar zo ver achteraan
Omdat ie zonderlinge dingen had gedaan
Zomaar zonder reden was ie door het lint gegaan
Toen had ie al dat houtje touwtje jasje van ‘m aan

Niemand vroeg
En niemand zag
En niemand niemand niemand zei
En niemand voelde
Niemand niemand niemand hoorde
Niemand deed
En niemand niemand niemand
Vond ‘m leuk

Niemand kon zijn wonderlijke zinnen ooit verstaan
Op het schoolplein sprak dus niemand hem ooit aan
Er werd om hem gelachen en hij werd vaak nagedaan
Voor de grap deed iemand toen zijn houtje touwtje aan

Niemand vroeg
En niemand zag
En niemand niemand niemand zei
En niemand voelde
Niemand niemand niemand hoorde
Niemand deed
En niemand niemand niemand
Vond ‘m leuk

Wonderlijke zonderling
Nooit opgeraapte vondeling
Nooit gezien en nooit gehoord
En nooit begrepen
Wonderlijke zonderling
Nooit opgeraapte vondeling
Was er klaar mee

Niemand vroeg
En niemand zag
En niemand niemand niemand zei
En niemand voelde
Niemand niemand niemand hoorde
Niemand deed
En niemand niemand niemand
Vond ‘m leuk

Toen op een dag toen is ie voor de klas gaan staan
Zette eerst de radio op vol volume aan
Hij riep nog wat maar dat was echt voor niemand te verstaan
En haalde iets onder zijn houwtje touwtje jas vandaan

Niemand vroeg
En niemand zag
En niemand niemand niemand zei
En niemand voelde
Niemand niemand niemand hoorde
Niemand deed
En niemand niemand niemand
Vond ‘m leuk

Tekst: Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven
Muziek: Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven

Het was in tram zeven
Ik was van m’n werk op weg naar huis
Ik zat wat te lezen
In een boek

Toen kwam ze binnen
Een mooie meid met donker haar
Ze zag me zitten
En ik haar

Haar telefoon gaat
Ze heeft een hele mooie stem
Ze lijkt te huilen

Dan gaat ze zitten
Een bank of twee van mij vandaan
Ze kijkt naar buiten
En er gaan tranen
Van haar ogen naar mondhoek naar haar kin
Op haar rooie leren jas
Haar rechterhand gaat naar haar tas
En pakt een zakdoek
En ik heb het echt niet meer
Of juist te pakken
Haar sexy rooie hoge hakken
En haar rokje
En haar lippen
En ik weet dat ze verdrietig is
Maar god wat is ze mooi
Zo mooi
Zo mooi
Zo mooi zo

Tekst: Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven
Muziek: Dennis van de Ven

Ja sorry ik ben wat te laat
Ach lief je weet toch hoe dat gaat
De hele dag al in spagaat
Je raadt nooit waar mijn auto staat

Maar goed het woord nu bij de daad
’t is nodig dat ik met je praat
Want het wordt erger nog dan kwaad
Hoe onze liefde kleurt naar haat

Ik schiet tekort, dat moet gezegd
Ik ben de bron van ons gevecht
Ik lul wat krom is altijd recht
Verdeel mijn aandacht soms heel slecht

Maar lief ik heb je uitgelegd
Ik ben je man en niet je knecht
Dus het voelt nogal onterecht
Dat je de schuld nu bij mij legt

Maar lief ik heb je uitgelegd
Ik ben je man en niet je knecht
Dus het voelt nogal onterecht
Dat je de schuld nu bij mij legt

Maar lief ik heb je uitgelegd
Ik ben je man en niet je knecht
Dus het voelt nogal onterecht
Dat je de schuld nu bij mij legt

Alsof mevrouw dan zo verschilt
Jij doet toch ook maar wat je wilt
Je komt laat thuis, je schreeuwt, je gilt
Maar voor jezelf ben je mild

Nee nu ben ik eens aan het woord
Ik heb genoeg van je gehoord
Misschien ben ik wel wat ontspoord
Maar jouw gedrag is echt gestoord

Fue el amor
Que con su fuego ardiente nos unio
Y que despues
Nos dejo en cenizas, mi corazon

Al dat geflirt is ongekend
En ‘t is geen enkel argument
Dat zogenaamde temperament
Jij bent mijn vrouw en ik jouw vent

Nee serieus ik ben het zat
Ik heb het echt met je gehad
Oh, je bent boos...omdat ik wat?
Ik je verjaardag weer vergat?
(is dat vandaag?)

Fue el amor
Que con su fuego ardiente nos unio
Y que despues
Nos dejo en cenizas, mi corazon

Ik ben een kaaskop geen Cubaan
Lief laat die koffers nou toch staan
Ik durf het echt wel met je aan
Maar dan moet je wel voor me...

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Jeroen van Koningsbrugge, Dennis van de Ven

Het stond vanochtend in de krant
Een man was in de maas beland
Hij was niet meer bij z’n verstand
Verloren

De dagen kropen maar voorbij
En hij was vaker moe dan blij
Maar onder water was ie als
Herboren

Zijn vrouw zat thuis, had geen idee
Zat nog te wachten met de thee
Toen zag ze ’t op de tv
Ze hadden het toch zo goed voor elkaar
Dat bleek na al die jaren dus niet waar

Hij was gegaan terwijl zij sliep
Vroeg in de morgen, in ’t geniep
En nu ie onder water liep
Genoot ‘ie

Hij liep nu al een dag of twee
Steeds dichter kwam ie bij de zee
Plots werd ie overvallen door
Emotie

De wereld was hier zo verstild
Zo had ie ’t altijd gewild
Heel lichtjes werd ie opgetild
Z’n tranen vloeiden zachtjes in de zee
Toen nam een sterke onderstroom ‘m mee
Toen nam een sterke stroom hem voorgoed mee

Het stond vanochtend in de krant
Een man was in de maas beland
Hij was niet meer bij z’n verstand
Verloren

Tekst: Jeroen van Koningsbrugge
Muziek: Boele Weemhoff

Jij belt me elke dag
En vraagt of dat wel mag
Ik lieg en zeg ik heb alle tijd
Dus ik luister en heb al weer spijt

Ik hoor je lieve stem
Jij praat weer over hem
Hoe stoer en groot en lekker is hij
Maar ja praten dat doe je met mij

Ik denk dat ik jou beter ken
En hoop dat ik die ene ben
Ik wil wel maar ik durf het niet te vragen niet te zeggen

Alweer een nieuwe vriend
Dit heb ik niet verdiend
Ik ben van jou maar jij niet van mij
Zo ver weg, in mijn hoofd zo dichtbij

Ik denk dat ik jou beter ken
En hoop dat ik die ene ben
Ik wil wel maar ik durf het niet te vragen niet te zeggen
Kijk nou eens naar mij
Zoals ik hier voor je sta
Ik zal er altijd zijn
Voor jou.

Ik denk dat ik jou beter ken
En hoop dat ik die ene ben
Ik wil wel maar ik durf het niet te vragen niet te zeggen
Zeg me dat ik jou beter ken
En dat ik echt die ene ben
Ik wil je………wil je?

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Boele Weemhoff, Mattias Schut, Jeroen van Koningsbrugge

Als de lente komt
Zal het minder zijn, de pijn
Als de lente komt
Ben je me vergeten
Als de lente komt
Geloof me maar
Gaat alles beter
Zonder mij

Als de lente komt
Zal het minder zijn, de pijn
Als de lente komt
Ben je me vergeten
Als de lente komt
Geloof me maar
Gaat alles beter
Zonder mij

Hoe kon het toch gebeuren
Dat de glimlach van je lippen
En de liefde zomaar uit je vingers gleedt
Hoe kon het toch gebeuren
Dat jij de allerliefste bent
En ik toch al die domme dingen deed

Als de lente komt
Zal het minder zijn, de pijn
Als de lente komt
Ben je me vergeten
Als de lente komt
Geloof me maar
Gaat alles beter
Zonder mij

Hoe kon het toch gebeuren
Dat de glimlach van je lippen
En de liefde zomaar uit je vingers gleedt
Hoe kon het toch gebeuren
Dat jij de allerliefste bent
En ik toch al die domme dingen deed

Al die narigheid
Zal op z’n tijd wel door de wind verwaaien
En het water dat zal later
Met de bomen en de vogels
Voor je zingen zacht
Als de lente komt
Dan komt ook weer jouw lach

Als de lente komt
Zal het minder zijn, de pijn
Als de lente komt
Ben je me vergeten

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Bas Lookman, Mattias Schut, Dennis van de Ven

Op het feest van onze vrienden
Spelen we niets aan de hand
We zijn er allebei best goed in
Het is alleen maar buitenkant
En ondertussen breekt de hel los
En verlies ik mijn verstand
Omdat ik maar niet kan begrijpen
Hoe we hier zijn aanbeland

Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou
Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou

Je lacht nog altijd om mijn grappen
Maar lacht niet meer zoals toen
Onze eindeloze kussen
Zijn vervangen door een zoen
We zijn een schim van wie we waren
Zijn onszelf na gaan doen
Wij waren ooit de overkant
Maar ons gras is niet meer groen

Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou
Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou

Zouden vrienden allang weten
Da’k een rookgordijn optrek
Dat we wel met elkaar praten
Ook al wordt het geen gesprek
Ik leg mijn hand wel op je billen
En die van jou kroelt in mijn nek
Maar houden wij als allerlaatsten
Alleen elkaar nog voor de gek?

Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou
Ik raak je kwijt
Ik raak je kwijt
Voor altijd zonder jou

Laat ons dit elkaar niet aandoen
Lief, ik kan het echt niet meer
Straks dan gaan we samen slapen
Voor de allerlaatste keer

Tekst: Jeroen van Koningsbrugge
Muziek: Boele Weemhoff, Mattias Schut, Jeroen van Koningsbrugge

’t Is 5 uur ’s ochtends de nacht is echt voorbij
Jij moet terug naar huis maar je blijft liever bij mij
En jij weet en ik weet dat het nooit zo zal zijn
En jij bent en ik ben zo gewend aan de pijn

Kom laten we samen zoals nooit tevoren
Kom laten we samen zoals het nooit zal worden
Kom laat het nou een keer zijn…
Zoals nooit te voren


Je ligt hier naast me, wat hebben we het fijn
Je houdt me stevig vast maar in je ogen zie ik pijn
En jij huilt en ik huil zonder uit te leggen
En jij gaat en ik blijf zonder iets te zeggen

Kom laten we samen zoals nooit tevoren
Kom laten we samen zoals het nooit zal worden
Kom laat het nou een keer zijn…
Zoals nooit te voren

Je zit al een maand in mijn kop
En je laat me niet met rust
En ik eet niet slaap niet doe niks zonder jou
En in mijn hoofd ben je van mij


Kom laten we samen zoals nooit tevoren
Kom laten we samen zoals het nooit zal worden
Kom laten we samen zoals nooit tevoren
Kom laten we samen zoals het nooit zal worden
Kom laat het nou een keer zijn
Zoals nooit te voren

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Boele Weemhoff, Dennis van de Ven

Hij schreef een nummer
Wist niet goed
Hoe of ie moest beginnen
Hij had nog nooit
Een lied gemaakt
Alleen maar losse zinnen
Steeds meer zat hij
Zichzelf dwars
Bang voor z’n eigen lied
Dus zette hij
Gitaar opzij
En schreef het liedje niet

Zij had een vriend
Ze was met hem
Al vele jaren samen
Men vond hen wel
‘Een aardig stel’
Als ze op feestjes kwamen
Ze droomde van
Een andere man
Met die hele fijne stem
Maar ze had een vent
En alles went
Dus bleef ze maar bij hem

Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Dan komt het allemaal wel goed

Hij was al veertig
Had een baan
Maar voelde zich ellendig
Dat jarenlang
Hetzelfde doen
Maakte hem onbestendig
Een jonge gast
Die bood hem aan
Om hun team te versterken
Hij durfde niet
Vond zich te oud
Dus bleef hij daar maar werken

Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Dan komt het allemaal wel goed


Je leeft maar een keer
Weet je wel
Dus kansen moet je grijpen
Vergeet je angst
Je zult er later
Niets meer van begrijpen
Dus neem die baan
En maak het uit
En zing je uit de naad
Van iedereen
Met wie je spreekt
Geeft angst de slechtste raad

Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Als je weet wat je wilt
En je kan wat je denkt
En je doet wat je moet
Dan komt het allemaal wel goed

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Dennis van de Ven

De deuren van ons huis
Ze staan wagenwijd open
Aan de sporen kun je zien
Hier heeft iemand gelopen
Heeft alles wat ons dierbaar is
Aangeraakt
Kapotgemaakt
Maar wat het allerergste is
En dat schokt me het meest
Aan de sporen kun je zien
Dat ik dat ben geweest

Alles wat wij hadden
Is verworden tot een bende
Ik dacht dat ik jou trouw zou zijn
Ik dacht dat ik mij kende
Maar niets bleek minder waar te zijn
Ik loog
Ik gooide onze ruiten in
Dat ik dat ben geweest


Nu zit ik zwijgend op de bank
En kijk hoe jij je leven
Uit mijn leven haalt
In een tas doet
En voorgoed
De deur achter je dichtslaat
En je gaat

Straks als een ander naast je loopt
En als wij niet meer kussen
Weet ik het was zo mooi geweest
Maar ja, er kwam iets tussen
Straks als iemand jouw liefje is
Pas dan…
Pas dan besef ik werkelijk
Dat ik dat ben geweest

Tekst: Dennis van de Ven
Muziek: Dennis van de Ven

Dit verrukkelijke lêve
Dit hertversjeurende bestoan
Omdes'se bus geboare
Mosse op unne daag weer goan